Toen Michel Daelman, Annemie Vermeulen en An Goossens hun zelfstandige optiekzaak aansloten bij Oogwereld België, ging het niet alleen over cijfers, groei of een toekomstplan. Het ging ook over loslaten en vertrouwen. Over de vraag hoe je een levenswerk kan laten voortbestaan zonder jezelf of je identiteit te verliezen.
Tijdens een openhartig koffietafelgesprek vertellen de drie Vlaamse optiekondernemers waarom zij kozen voor Oogwereld België, hoe de samenwerking vandaag verloopt en waarom ze zich nog altijd zelfstandige opticiens voelen, mét de kracht van een groep achter zich.
Ook Oogwereld Country Manager Pieter Vancoppenolle schoof mee aan tafel en gaf inzicht in de visie achter Oogwereld België en de bewuste keuze voor een eigen Vlaamse aanpak.
Voor Annemie speelde emotie een grote rol in haar beslissing. Haar zaak bestaat al bijna 40 jaar en haar dochters hadden geen plannen om in de zaak te stappen. “Je wil zo’n winkel niet zomaar zien verdwijnen”, vertelt ze. “Ik wou dat de zaak kon blijven bestaan en verder groeien”.
Ook Michel zat met die vraag. “Ik heb geen kinderen en begon stilaan na te denken over de toekomst van de winkel. Sluiten wou ik absoluut niet.” De zaak zit bovendien diep verankerd in zijn familiegeschiedenis. “Mijn vader is ermee gestart. Dat speelt ook een belangrijke rol”.
De balans tussen werk en privé voelt eindelijk weer gezond
Bij An speelde een gelijkaardig gevoel. “Ik noem mijn winkel mijn eerste kind”, zegt ze lachend. “Ik ben drie jaar later moeder geworden, maar mijn zaak was er eerst”. Tegelijk voelde ze dat ze haar groeiambities niet langer alleen kon blijven dragen. “Mijn zaak heeft veel potentieel, maar ik kon dat niet meer alleen blijven doen”.
Pieter ziet dat verhaal vaak terugkomen bij zelfstandige opticiens. “Het is nooit puur een zakelijke beslissing. Er zit altijd emotie achter. Mensen willen vooral continuïteit voor hun klanten en hun winkel”.
Opvallend in het gesprek: niemand aan tafel spreekt over een ketenformule. Dat is absoluut niet wat Oogwereld vertegenwoordigt. De rode draad is samenwerking en dat woord valt zeer regelmatig tijdens het gesprek. Net daarin zit volgens Pieter het verschil.
“Wij werken geheel niet zoals een franchiseformule, waarbij alles vastligt. Iedere winkel heeft zijn eigen DNA en dat behouden we”. Dat gevoel herkennen ook de opticiens zelf. “Ik voel mij nog altijd zelfstandig ondernemer”, zegt Michel. “Alleen worden bepaalde zaken achter de schermen uit handen genomen”.
Ook An benadrukt dat gevoel van vrijheid. “Je hebt nooit het gevoel dat je voor een baas werkt. Dat was voor mij heel belangrijk”. De naam boven de deur blijft behouden, net zoals het eigen karakter van de winkel. “Mijn klanten denken nog altijd dat ik de eigenaar ben”, lacht Michel. “Voor hen is er niets veranderd”.
Volgens Pieter is dat bewust zo georganiseerd. “We willen geen eenheidsworst. Oogwereld is een kwaliteitslabel, geen concept waarbij elke winkel exact hetzelfde wordt”.
Tags: Ondernemerschap, Oogwereld