Lunetier Ludovic: hoe een bril een persoonlijk meesterwerk wordt

In het historische hart van Brussel, aan de Zavel, maakt Ludovic Elens brillen die stuk voor stuk een uniek kunstwerk zijn; met aandacht voor vorm, pasvorm én persoonlijkheid. “Ik ontwerp geen brillen voor mensen. Ik ontwerp brillen mét mensen,” vertelde Ludovic in een eerder interview dat wij in 2018 met hem hadden.

Tijdens de laatste Club Flanders-avond bracht een groep opticiens een bezoek aan het atelier van Ludovic. Een bijzondere ervaring, waarbij de bewondering voor het ambacht van deze brillenmaker niet onder stoelen of banken werd gestoken.

Maatwerk in de puurste zin

Ludovic Elens is dan ook geen doorsnee opticien. In zijn zaak Lunetier Ludovic in de Brusselse Zavelwijk maakt hij brillen volledig op maat én met de hand. Samen met zijn vrouw Vinciane startte hij de boetiek in 2015, met één doel: brillen maken die echt bij iemand passen, zowel qua stijl als vorm.

Na jaren ervaring bij bekende brillenmerken en een opleiding in het Franse Morez, waar hij de kneepjes van het vak leerde van topambachtslieden, besloot hij zijn eigen weg in te slaan. Hij zag namelijk een unieke opportuniteit: als enige brillenmaker in België handgemaakt van A tot Z een bril op maat maken.

In zijn atelier gaat hij voor puur vakmanschap: elk montuur is 100% uniek en wordt gemaakt uit materialen zoals buffelhoorn, acetaat, hout of zelfs goud. Ludovic is dan ook opticien, optometrist én meesterbrillenmaker. “Ik weet nog goed het moment dat ik ontdekte dat ik het maken zelf, het manuele proces, echt in de vingers had”.

Elke bril begint met een ontmoeting

Vandaag leidt hij Lunetier Ludovic, zijn eigen zaak die verspreid is over drie verdiepingen. In de kelder bevindt zich het atelier, op het gelijkvloers de optiekzaak met de eigen creaties en op de eerste verdieping ontvangt hij klanten die een volledig op maat gemaakte bril willen.

“De echt exclusieve brillen, die maak ik zelf. Het proces om tot zo’n unieke bril te komen is intensief en ambachtelijk. Elke bril begint bij een ontmoeting. Wie is de klant? Wat zoekt hij of zij uit deze bril? Welke stijl, welke energie, welke persoonlijkheid? Ik wil dat voelen. Daarom werk ik liever niet op afstand”.

Tijdens dat eerste bezoek worden minstens twaalf metingen gedaan om tot een perfecte pasvorm te komen. In een tweede afspraak worden kartonnen prototypes besproken, aangepast, verfijnd. Daarna volgen materiaalkeuze, kleur, afwerking. Hoorn, hout, metaal; elk detail wordt samen gekozen.

In totaal komt de klant vier keer langs. “De bril moet niet alleen passen op de neus, maar ook bij het karakter. Pas als ik dat helemaal snap, ga ik aan de slag.” Op het einde van het traject volgt een persoonlijke gravure: de naam van de drager én van de maker, discreet in de bril geëtst. “Dat maakt het af. Mensen waarderen dat enorm. Het is hún bril. Geen kopie, geen standaardmodel. Een stukje identiteit”.

Brusselse inspiratie, internationale klanten

Ludovic haalt zijn inspiratie uit de Brusselse art deco en het rijke erfgoed van de stad. “De buurt is een schatkamer aan vormen en materialen. Je hoeft maar één etalage van een antiekzaak te zien om ideeën te krijgen”.

De reputatie van de ambachtelijke brillenmaker reikt intussen tot ver buiten België. Klanten uit Londen, Parijs, Tokio en New York vinden de weg naar zijn atelier. Sommigen hebben een uitzonderlijke vraag of gezichtsvorm. Anderen zoeken gewoon iets wat nergens anders te vinden is.

“Het mooiste moment? Als iemand zijn bril komt passen en zegt: dit ben ik. Dan weet ik dat het goed zit”.

Ambacht als tegengewicht voor haast

Voor Ludovic is ambacht meer dan techniek; het is een vorm van vertraging in een wereld die steeds sneller draait. “In mijn atelier is geen plaats voor haast. Elk stuk vraagt tijd, aandacht en respect voor het materiaal.” Die filosofie spreekt steeds meer mensen aan, merkt hij.

Klanten zoeken niet alleen een bril, maar ook een verhaal, een ervaring. “Ze willen weten wie hun bril heeft gemaakt, hoe en waarom. Dat geeft betekenis. In een tijd van massaproductie is dat precies wat mijn werk relevant maakt.”